ارتیاب
/vâže/
لغتنامه دهخدا
( اِ ) [ ع. ]<BR>۱- ۱ - (مص م.) کسی را متهم ساختن.<BR>۲- (مص ل.) دچار شک و تردید گردیدن، گمان داشتن.<br>
/vâže/
لغتنامه دهخدا
( اِ ) [ ع. ]<BR>۱- ۱ - (مص م.) کسی را متهم ساختن.<BR>۲- (مص ل.) دچار شک و تردید گردیدن، گمان داشتن.<br>