ارتکین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ارتکین . [ اَ ت َ ] (اِ) رجوع به ارتکان شود.
ارتکین . [ اَ ت َ ] (اِخ ) از امرای مسعود غزنوی . رجوع به تاریخ بیهقی چ فیاض ص ٥٧٢ و ٥٧٣ شود.
ارتکین . [ اَ ت َ ] (اِخ ) حاجب سرای مسعود غزنوی . رجوع به تاریخ بیهقی چ فیاض ص ٦٠٣، ٦٠٤، ٦١٩ تا ٦٢٢، ٦٤٨، ٦٥١، ٦٥٢، ٦٥٧ شود.