ارته

ارته . [ اَ رَ ت َ ] (اِخ ) دهی است بین سیاهرود و ساری . (سفرنامه ٔ مازندران و استراباد رابینو ص ٥٠ و ١٢٢).

ارته . [ اُ ت َ ] (ع اِ) موئی که بر سر حربا یعنی آفتاب پرست میباشد.

ارته . [ اُ ت َ ] (اِخ ) کرسی مقاطعه ٔ ولایت برنات سفلی . موقع آن قرب نهر غاف دوبو بمسافت ٤٠ هزارگزی شمال غربی بوعلی، سکنه ٔ آن در حدود هفت هزار تن و محصول آن نمک خوب و پر مرغابی و منسوجات پشمی است . (از ضمیمه ٔ معجم البلدان ).