ارتفاعات
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(~.) [ ع. ] (اِ.) جِ ارتفاع.<BR>۱- بلندیها، ا وجها. آن چه از سطح زمین برتر و بلندتر است، تپهها، کوهها.<BR>۲- محصول و دانهها و غلههای برداشت شده از زمین.<br>
فرهنگ فارسی معین
(~.) [ ع. ] (اِ.) جِ ارتفاع. ۱- بلندیها، ا وجها. آن چه از سطح زمین برتر و بلندتر است، تپهها، کوهها. ۲- محصول و دانهها و غلههای برداشت شده از زمین.
واژگان فارسی سره واژهدان
بلندیها