ارتضاع
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(اِ تِ) [ ع. ] (مص م.) شیر خوردن.<br>
فرهنگ فارسی معین
(اِ تِ) [ ع. ] (مص م.) شیر خوردن.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ارتضاع . [ اِ ت ِ ] (ع مص ) شیر خوردن . (مؤید الفضلاء). ◄ شیر مکیدن . رِضاع . (زوزنی ). شیر خود را خود مکیدن . (منتهی الارب ). شیر خود خوردن . (تاج المصادر بیهقی ): ارتضعت العنز؛ اذا شربت لبن نفسها.