ارتجاع
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ارتجاع . [ اِ ت ِ ] (ع مص ) اشتربفروختن و به بهای آن دیگری خریدن سود را. فروختن ناقه و ببهای آن دیگری خریدن . (منتهی الارب ). ◄ عطا که داده باشی بازستدن . (زوزنی ). بخشیده را بازگرفتن . ◄ بازگردانیدن . (زوزنی ) (غیاث ). واگردانیدن . ◄ بازگشتن . بازگشت . ◄ (اِ) عکس العمل . ♦ قابل ارتجاع ؛ لمس . خم پذیر. ♦ قابلیت ارتجاع ؛ خم پذیری .