ارتاق

/vâže/

فرهنگ فارسی معین

(اُ) [ تر. ] (اِ.) = اورتاق. اورتاغ. ارتق. ارتاغ: ۱- تاجر، بازرگان. ۲- [ مغ. ] شریک، انباز، مصاحب.