ارتافرن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ارتافرن . [ اَ ف ِ ] (اِخ ) یکی از فرزندان مهرداد ششم پادشاه پُنت . (ایران باستان ص ٢١٤٨ و ٢١٤٩).
ارتافرن . [ اَ ف ِ ](اِخ ) برادر صلبی داریوش بزرگ که از طرف وی والی ایالت لیدیه گردید و مقر اوسارد بود. (ایران باستان ص ٦٢٥، ٦٣٩، ٦٤٠، ٦٤٤، ٦٤٥، ٦٥١، ٦٥٢، ٦٥٥، ٦٥٦، ٦٦٨، ٦٨١، ٦٩٤، ٧٠٥، ١٦٢٥).