ارتاج
/vâže/
لغتنامه دهخدا
( اِ ) [ ع. ] (مص م.) در را محکم بستن.<br>
فرهنگ فارسی معین
( اِ ) [ ع. ] (مص م.) در را محکم بستن.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ارتاج . [ اِ ] (ع مص ) ارتاج باب ؛ بند کردن در را.در ببستن . ببستن . بستن در را. در را بستن . (تاج المصادر بیهقی ). ◄ ارتاج دجاجه ؛ پر شدن شکم مرغ از تخم . پر شدن شکم ماکیان از بیضه . پربیضه شدن شکم مرغ . ◄ ارتاج بحر؛ جوش زدن دریا و بسیار شدن آب آن پس فروبردن همه چیز را. ◄ ارتاج ثلج ؛ پیوسته باریدن برف . ◄ ارتاج اَتان ؛ باردار شدن ماچه خر. باردار شدن ماده خر. ◄ ارتاج ِ خِصب ؛ تمام گرفتن زمین را ارزانی و فراوانی و فراخی . ◄ بسته شدن سخن بر کسی . بسته شدن سخن بر مردم . (زوزنی ). ◄ بسته گردیدن رحم . ◄ ارتاج ناقه ؛ نطفه نپذیرفتن آن . ◄ ارتاج سنة؛ تمام سال بقحط گذشتن .