ارت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ارت . [ اَ ] (حرف ربط + ضمیر) مخفف اگر تو. اگر ترا : گرد گرداب مگرد ارت نیاموخت شنا که شوی غرقه چو ناگاهی ناغوش خوری . لبیبی (از فرهنگ اسدی نخجوانی ).
ارت . [اَ رَت ت ] (ع ص ) گنگلاج . شکسته زبان . گرفته سخن . (مهذب الاسماء). آنک زبان وی درآویزد در سخن . (تاج المصادر بیهقی ). آنکه زبانش درآویزد در سخن گفتن . (زوزنی ).
ارت . [ اَ رَت ت ] (ع اِ) از اعلام مردان .