اربان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اربان . [ اِ ] (ع مص ) رَبون یعنی بیعانه دادن به کسی . (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).
اربان . [ اُ ] (ع اِ) بیعانه . ربون . اُربون . عُربون . عُربان . پیش مزد.(از منتهی الارب ) (از آنندراج ) (از اقرب الموارد).