اراط
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اراط. [ اُ ] (اِخ ) آبی است از آبهای بنی نُمیر. ◄ ذواراط؛ وادئی است بنی اسد را قرب لغاط. ◄ ذواراط؛ وادیی است بین قطیّات و حفیرة خالد. ◄ ذواراط؛ وادیی است در بلاد بنی اسد. ◄ اراط موضعی است بیمامه . (معجم البلدان ).
اراط. [ اَ طِن ْ ] (ع اِ) ج ِ اَرطاة.