فرهنگ لغت

اراطه

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

اراطه . [ اُ طَ ] (اِخ ) آبی است بنی عُمیلة را در مشرق سمیراء. ◄ آبیست از آب های غنی، بین آن و بین اُضاخ مسافت یکشب راه است . (معجم البلدان ).

معنی اراطه | فرهنگ لغت