ارادت

/vâže/

فرهنگ فارسی معین

(اِ دَ) [ ع. ] ۱- (مص م.) خواستن. ۲- (اِ.) خواست، میل، قصد. ۳- در فارسی علاقه مندی، سرسپردگی مرید به مرشد. ۵- دوستی از روی اخلاص و بی ریایی.

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط