اذی
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(اَ ذا) [ ع. ] ۱- (اِ.) آزار، رنج. ۲- خس و خاشاک. ۳- (اِمص.) رنجش. ۴- رنجه کردن، رنجیدن. ۵- پلیدی.
(اَ یّ) [ ع. ] (ص.) ۱- مرد بسیار رنجیده، مرد بسیار متأذی شونده. ۲- مرد بسیار رنجاننده، بسیار آزار رساننده.
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(اَ ذا) [ ع. ] ۱- (اِ.) آزار، رنج. ۲- خس و خاشاک. ۳- (اِمص.) رنجش. ۴- رنجه کردن، رنجیدن. ۵- پلیدی.
(اَ یّ) [ ع. ] (ص.) ۱- مرد بسیار رنجیده، مرد بسیار متأذی شونده. ۲- مرد بسیار رنجاننده، بسیار آزار رساننده.