اذآر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اذآر. [ اِذْ ] (ع مص ) اذآر کسی ؛ بخشم آوردن او را. اغضاب . در خشم آوردن . (منتهی الارب ). ◄ ترسانیدن او را. ◄ حریص کردن ویرا. ایلاع . ◄ دلیر کردن او را بر. دلیر گردانیدن . (منتهی الارب ). ◄ برآغالانیدن ویرا بر. ◄ مضطرکردن کسی را بسوی کسی .