ادیه

ادیة. [ اَدی ی َ ] (ع ص ) تأنیث اَدی : غنم ادیّة؛ ای قلیلة.

ادیه . [ اَ دَی ْه ْ ] (ع اِ) یَدَیْه : قطع اﷲ اَدیه ؛ خدا ببرد هر دو دست او را.

ادیه . [ اُ دَی ْ ی َ ] (اِخ ) نامی از نامهای عرب از جمله نام پدر عروه ٔ شاعر.