ادیسه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ادیسه . [ اُ س ِ ] (اِخ ) مجموعه ٔ اشعاری دلکش است که آنرا مانند منظومه ٔ ایلیاد به اومیروس (هُمِر) شاعر اوصافی یونان باستان نسبت کنند. این مجموعه از ٢٤ منظومه ترکیب شده و از بازگشت اولیس بوطن پس از فتح تِرُزا حکایت کند. از این مجموعه اخلاق و آداب یونانیان قدیم را نیکو میتوان دریافت . (لغت نامه ٔ تمدن قدیم ذیل : ادیسا). و رجوع بایران باستان ص ١٩، ٦٦١ و ٢٠٧١ شود.