ادک

ادک . [ اَ دَک ک ] (ع ص ) اسب پهن پشت . (مهذب الاسماء). یا عام است . (منتهی الارب ). ج، دُک ّ. ◄ شتر بی کوهان یا آنکه کوهانش بلند نبود. (منتهی الارب ). ◄ لاغرسرون . (تاج المصادر بیهقی ).

ادک . [ اَ دَ ] (اِ) قسمی جامه : چو سنجاب و قاقم، سمور و فنک دله صدره روباه و ابلق ادک . نظام قاری (دیوان البسه ص ١٨٦). و بعضی را خلعت پوستین ... و الطائی و ادک و غیرها در بر کردند. (دیوان البسه ٔ نظام قاری ص ١٥٦).

ادک . [ اَ دُ ] (اِ) شرم زنان و جانوران دیگر باشد. (از برهان قاطع). چوز.