ادور
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ادور. [ اَ وُ ] (ع اِ) اَدْؤُر. ج ِ دار.
ادور. [ اَ وَ ] (ع ن تف ) نعت تفضیلی از دور.
ادور. [ اَ ] (اِخ ) شطی بفرانسه که از تورمالِه، کانتن کامپان (پیرنه ٔ علیا) سرچشمه میگیرد. طول مجرای آن ٢٩٤ هزار گز که ١١٢ هزار گز آن قابل کشتی رانی است . (ضمیمه ٔ معجم البلدان ).