ادهی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ادهی . [ اَ ها ] (ع ن تف ) نعت تفضیلی از داهی . داهی تر. زیرکتر. زیرکتر در معاد و معاش . ♦ امثال : ادهی من قس ّ (ابن ساعدة الایادی ). ادهی من قیس بن زهیر . ◄ دشوارتر. مکروه تر. سخت تر. واقعه ٔ عظیم تر: بل الساعة موعدهم والساعة ادهی و امر. (قرآن ٤٦/٥٤). ان ادهی مصیبة نزلت بی ان تصدی و قد عدمت الشبابا. (معجم الادباء چ مارگلیوث ج ١ ص ٣٨٠ س ١٢).