ادهاق
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ادهاق . [ اِدْ دِ ] (ع مص ) ادهاق حجارة؛یکی در دیگری درآمدن سنگ و پیوستن . (منتهی الارب ).
ادهاق . [ اِ ] (ع مص ) پر کردن . (زوزنی ) (تاج المصادر بیهقی ): ادهاق کاس ؛ پر کردن جام را. (منتهی الارب ). ◄ نیک ریختن : ادهاق ماء؛ ریختن آب را. (منتهی الارب ). ◄ شتابانیدن . ◄ برانگیختن کسی را. (منتهی الارب ).