ادنی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ادنی . [ اَ نا ] (ع ن تف ) نعت تفضیلی از دُنُوّ. نزدیک تر. اقرب . مقابل اقصی . ◄ نعت تفضیلی از دنی . زبون تر. (مؤید الفضلاء) (وطواط) (غیاث اللغات ).پست تر. فرومایه تر. ارذل . خسیس تر. پست رتبه تر. مقابل خیر. ◄ کمتر. (منتهی الارب ). کمترین . (مؤید الفضلاء). اقل ّ: بأدنی من صداقها؛ ای بأقل مِن مهر مثلها. (منتهی الارب ). ◄ فروتر. (منتهی الارب ). پائین تر. اسفل، مقابل اعلی : ادنی خیبر؛ ای اسفلها. صعید ادنی ؛ مقابل صعید اعلی . (معجم البلدان ). ◄ کوچکتر. اصغر، مقابل اکبر. ◄ فرومایه . (منتهی الارب ). مرد فرومایه . (صراح ). ◄ فرودین . ◄ اول، مقابل آخر: لقیته ادنی دَنی (کحتّی ) و ادنی دنی ّ (کغنی )؛ ملاقات کردم با او اول هر چیز. (منتهی الارب ). لقیته ادنی ظلم ؛ اول شب . (مهذب الاسماء). مؤنث : دُنْیا. ج، اَدانی . ♦ عذاب ادنی ؛ عذاب این جهانی . ♦ علم ادنی ؛ علم طبیعی . (کشاف اصطلاحات الفنون ). طبیعیات . ♦ فلسفه ٔ ادنی یا اسفل ؛ فلسفه ٔ طبیعیة، مقابل ماوراءالطبیعة.
ادنی . [ اِ دُ ] (اِخ ) نام ملت قدیم تراکیه .