ادمن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ادمن . [ اَ م َ ] (ص ) مشک خالص را گویند و به عربی اذفر خوانند. (برهان قاطع). مشک پاک یکدست : صدری که نسیم خلق او عطر اقطاع دهد بمشک ادمن . (این بیت از سیف اسفرنگ است و در دیوان چ زبیده صدیقی بجای ادمن در بیت مزبور کلمه ٔ لادن آمده است . در این صورت شاهد نخواهد بود).