ادفنش
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ادفنش . [ اَ ف ُ ] (اِخ ) دمشقی در نخبةالدهر (چ لیپزیک ص ٢٦٠) آرد:فملک ملوک الافرنج یسمی اَدفُنش و سکناه برشلونة و فی مملکته ثلاث عشرة ارضاً تشتمل علی المدن و الحصون المنیعة والنواحی العریضة الوسیعة. و ناشر کتاب مراد از ادفنش مذکور را الفونس پادشاه فرانسه دانسته است . (نخبةالدهر ص XY). رجوع به ادفونس و اذفونش شود.