ادس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ادس . [ اِ دِ ] (اِخ ) نامی است که یونانیان بشهر الرهاء میدادند و امروز آنرا اورفا نامند. شهر قدیم و پرثروت بین النهرین شمالی که پس از فتح بیت المقدس در قلمرو آن درآمد و حاکم نشین امارتی مسیحی که گدفروا دبویون برای برادر خود بودوئن ایجاد کرد، گردید و در سال ١١٤٤م . ترکان آنرا منحل کردند. در قدیم ادس پایتخت دولتی بود که خسرون نام داشت و پادشاهان خسرون دست نشانده ٔ اشکانیان بودند. (ایران باستان ص ٢٠٨٧، ٢١٨١، ٢٤٢٠، ٢٤٦٧، ٢٤٧٩، ٢٤٨٤، ٢٤٨٥، ٢٥٠١، ٢٥٢٤، ٢٥٩٠، ٢٦٢٨، ٢٦٢٩، ٢٦٣١، ٢٦٣٢، ٢٦٣٣، ٢٦٣٤، ٢٦٤٠، ٢٦٩٠).