ادرمیدی زاده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ادرمیدی زاده . [ اَ رَ زا دَ ] (اِخ ) نجم الدین افندی، پسر سعداﷲ افندی، مدرس . از مردم ادرمید. یکی از ملاهای بزرگ . او پس از آنکه مقدمات علوم را آموخت و درمدتی کم مراتب علمیه ٔ وقت را پیمود بقضاوت طرابلس غرب و قونیه و سیواس و بعض ولایات دیگر منصوب شد و هم در مدینه ٔ منوّره و مصر ملاّئی میکرد و در ١٢٦٨ هَ . ق . در مدینه ٔ منوره وفات کرد و برادر او سعدالدین افندی که پدرزن سامی بیک نویسنده ٔ قاموس الاعلام ترکی است بعضی اوقاف در اسلامبول دارد. (قاموس الاعلام ترکی ).