ادجان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ادجان . [ اِ ] (ع مص ) در باران بسیار درآمدن . ◄ ادجان مطر؛ پیوسته باریدن آن . پیوسته باران باریدن . (تاج المصادر بیهقی ). ◄ ادجان سماء؛ پیوسته باریدن و ابرناک گردیدن هوا. ◄ ادجان یوم ؛ ابرناک گردیدن روز. ◄ ادجان بمکان ؛ مقیم گردیدن در جائی . ایستادن . مقام کردن بجای . (تاج المصادر بیهقی ). ◄ ادجان حمی ؛ پیوسته ماندن تب . لازم شدن تب .
ادجان . [ اَ ] (ع ص، اِ) ج ِ دَجن . بارانهای بسیار.