اخیعزر

اخیعزر. [ اَ ؟ ] (اِخ ) (برادر مساعدت ) دو تن به این نام خوانده شده اند: نخست امیری از سبط دان (سفر اعداد ١:١٢ و ٢:٢٥ و ٧:٦٦ و ١٠:٢٥)، دوّم رئیسی از بن یامینیان بود که بداود ملحق شد. (کتاب اول تواریخ ایام ١٢:٣) (قاموس کتاب مقدس ).