اخیذ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اخیذ. [ اَ ] (ع ص ) اسیر. (تفلیسی ) (ابن خلکان ). اسیرکرده . به اسیری گرفته . (آنندراج ). بندی . گرفتار. دستگیرکرده . بَردَه . ♦ امثال : اکذب من اخیذالدیلم . ◄ پیر مسافر (؟). (آنندراج ). مؤنث : اخیذه . ج، اُخذاء. (مهذب الاسماء).