اخیتوفل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اخیتوفل . [ اَ ] (اِخ ) (برادر حماقت ) شخصی از اهالی جیلون (ناحیه ای از یهودا). دو تن این نام داشتند: نخست یکی از دوستان و مصلحت بینان داود که نزد او بسیار عزیزو محترم بود (مزامیر ٤١:٩ و کتاب دوم سموئیل ١٦:٢٣)لکن در دشمنی ابشالوم وی از او طرفداری کرد و یکی از دشمنان قوی و سخت داود شد سپس چون ابشالوم مصلحت عاقلانه ٔ او را نپذیرفت وی مأیوس گردید و از غصه ٔ این عمل بد، خود را با طناب آویخته هلاک کرد (دوم سموئیل ١٥:١٢ و ١٧ و مزامیر ٥٥:١٣ - ١٤). چنین مینماید که اخیتوفل جد بت شبع بود (دوم سموئیل ٢٣: ٣٤ مقابل ١١:٣) و بعضی دشمنی اخیتوفل را یکی از عذاب هائی دانسته اند که بواسطه ٔ معامله ٔ بت شبع بر داود وارد شد. رجوع به قاموس کتاب مقدس شود .