اخون
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اخون . [ اُ ] (اِ) اخون اخون کردن ؛ تَنحنُح . (مقدمةالأدب زمخشری ).
اخون . [ اَ وَ ] (ع ن تف ) نعت تفضیلی از خیانت . خائن تر: اخون من الذئب . و رجوع به مجمعالامثال میدانی شود.
اخون . [ اَ ] (ع اِ) ج ِ اَخ و اَخ ّ و اَخو و اخاً و اخواً. برادران .