اخوص

اخوص . [ اَ وَ ] (ع ص ) چشم بگودافتاده . آنکه چشمش بگودی افتاده باشد. آنکه چشم خانه اش بمغاک افتاده باشد. آنکه چشمش در مغاک افتیده باشد. (زوزنی ). ◄ چشم دور درافتاده . ج، خوص . ◄ تنگ چشم .

اخوص . [ اَ وَ ] (اِخ ) از اعلام مردان عربست و از جمله لقب زیدبن عمرو، شاعری از عرب .