اخو
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اخو. [ اَ ] (ع اِ) حالت رفعی اخ . برادر. برادر نسبی . ◄ دوست . همنشین . ج، اخون، آخاء، اِخوان، اُخوان، اِخوة، اُخوة، اُخُوّ، اُخوّة.
اخو. [ اُ خ ُوو ] (ع اِ) ج ِ اَخ، اَخ ّ.
اخو. [ اِ خ ُ ] (اِخ ) نام پری ایست در اساطیر قدیمه ٔ یونانی . ◄ (یونانی، اِ) انعکاس صدا بزبان یونانی . (قاموس الاعلام ).