اخن

اخن . [ اَ خ َن ن ] (ع ص ) اَغَن ّ. مَنگان .آنکه در آواز وی غنه باشد. آنکه به بینی سخن گوید. که سخن در بینی گوید. که سخن به بینی گوید. (مهذب الاسماء). در بینی سخن کننده . مؤنث : خَنّاء. ج، خُن ّ.

اخن . [ اَ خ ِ ] (اِخ ) نهریست در نمسا که با جدول أوبرسلز جمع شود و از اجتماع آندو نهر سَلزا پدید آید و سپس از ارتفاع متجاوز از ٦٦٠ گز بزمین پست طُورِن فروریزد. (ضمیمه ٔ معجم البلدان ).