اخمص
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اخمص . [ اَ م َ ] (ع ص، اِ) باریکی کف پا. باریکی کف پای که بزمین نرسد. میان پای و کف پائی که بر زمین نیاید. آنجا از زیر قدم که بر زمین ننشیند. میان کف پا که با زمین ملحق نشود. ◄ آنکه ته پایش بزمین نرسد. (مهذب الاسماء). ج، اخامص . ◄ باریک میان . (مؤید الفضلاء). ◄ افراخته پای . ◄ مقابل حدبه . گودی . شیب . نشیب .