اخفش صغیر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اخفش صغیر. [ اَ ف َ ش ِ ص َ ] (اِخ ) اخفش اصغر. ابوالحسن علی بن سلیمان بن فضل نحوی بغدادی . او حافظ اخبار نیز بود. وفات بسال ٣١٥ هَ . ق . و از اوست کتاب الانواء. کتاب التثنیة والجمع. کتاب الجراد. (ابن الندیم ).و او از تلامذه ٔ مبرّد و ثعلب و یزیدی و ابی العیناست و نیز او راست : تفسیر رسالة سیبویه و کتاب الحداد وکتاب فی النحو، که آنرا احمدبن جعفر الدّینوری دامادثعلب نحوی تهذیب کرده و بنام المهذب موسوم ساخته است و جز آنها. اخفش مردی کج خلق و تنگدست بود و علی بن عیسی وزیر او را از درگاه خود براند و وساطت ابن مقله ٔ کاتب را در حق او نپذیرفت وی باکثار خوردن شلغم در شعبان سال ٣١٥ هَ . ق . درگذشت . (روضات الجنات ص ٥٥). و رجوع به الموشح چ مصر ص ١٤، ١٧، ٢٠، ٢٢، ٢٥، ٦٤، ٩٢، ٢٤٦، ٢٤٧، ٢٥٤، ٢٥٥، ٢٦٨ و ٣٥٧ و تتمه ٔ صوان الحکمة ص ٢١٤ و قاموس الاعلام ترکی و رجوع به علی ... شود.