اخطب

اخطب . [ اَ طَ ] (اِخ )کوهی است بنجد از آن بنی سهل بن انس . (مراصدالاطلاع ).

اخطب . [ اَ طَ ] (ع اِ) از اعلام مردان عرب است .

اخطب . [ اَ طَ ] (ع ص، اِ) تیره ٔ مایل بسرخی در زردی یا تیره ٔ مایل بسبزی . ◄ مرغ اخیل، که نشانهای سرخ و سبز و سپید دارد و ورکاک و چرغ و خر نر که بر پشت آن خط سیاه باشد. (مهذب الاسماء). ◄ مرغی که آنرا شقراق خوانند: اخطب، کاسکینه، مرغیست سبز. (مهذب الاسماء). ◄ حنظل که در وی خطهای سیاه پدید آمده باشد. مؤنث : خَطْباء، خُطْبانة. ج، خُطبان، خِطبان . (منتهی الارب ). ◄ (ن تف ) نعت تفضیلی ازخِطابت . خطیب تر. نیکتر خطبه خواننده : اخطب خوارزم . ♦ امثال : اخطب من سحبان وائل . اخطب من قُس ّ .