اخصف
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اخصف . [ اَ ص َ ] (ع ص ) تهیگاه سپید، از اسپ و گوسفند. اسب و گوسفندی که دو طرف تهیگاه او سپید باشد. اسب سپیدپهلو. (مهذب الاسماء). ◄ شترمرغ و کوه که سیاهی و سپیدی دارند. ◄ کوهی که در او سیاهی و سپیدی است .
اخصف . [ اَ ص َ ] (اِخ ) موضعی است .