اخصاب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اخصاب . [ اِ ] (ع مص ) فراخ سال شدن . ◄ فراخ سال یافتن . (تاج المصادر بیهقی ). ◄ فراخ حال گردیدن . ◄ بابر شدن زمین . (تاج المصادر بیهقی ). باثمر و برومند شدن زمین . آبادان شدن زمین . ◄ اخصاب عِضاه ؛آب تا ریشه های آن رسیدن . ◄ فربه کردن .
اخصاب . [ اَ ] (ع ص، اِ) ج ِ خِصْب و خُصب . ◄ جامه هاست مشهور. (تاج العروس از صاغانی ). ◄ بلدٌ اَخصاب ؛ شهری بافراوانی .