اخسیکت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اخسیکت . [ اَ ک َ ] (اِخ ) اخسیکث . اخسی . (شعوری ) (برهان ). اخسیکت قصبه ٔ فرغانه است [ بماوراءالنهر ] و مستقرّ امیر است و عمال، و شهری بزرگ است بر لب رود خشرت نهاده و بر دامن کوه و اندر کوه وی معدن سیم و زر بسیار است . مردمانی نبیدخواره اند. (حدودالعالم ). و رجوع به اخسیکث شود.
اخسیکت . [ اَ ک َ ] (اِخ )(رود یا آب ...) سیحون . رجوع به حبط ج ٢ ص ١٤١ شود.