اخزی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اخزی . [ اَ زا ] (ع ن تف ) نعت تفضیلی از خزی . رسواتر. ♦ امثال : اخزی من ذات النحیین . رجوع به اشغل من ذات النحیین شود. (مجمع الامثال میدانی ). ◄ رسواکننده تر. خوارکننده تر : فارسلنا علیهم ریحاً صَرصَراً فی ایام نحسات لنذیقهم عذاب الخزی فی الحیوة الدنیا و لعذاب الاَّخرة اخزی و هم لایُنصرون . (قرآن ١٦/٤١).