اخزای

اخزای . [ ](اِخ ) (بعبری : کسی که خداوند او را یاری میدهد) گویند این لفظ مرخم «اخزیا» است و او کاهنی بود که در کتاب نحمیا ١١:١٣ مذکور است و در کتاب اول تواریخ ایام ٩:١٢ یحزیره خوانده شده است . (قاموس کتاب مقدس ).