اخترگرای
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اخترگرای . [ اَ ت َ گ َ / گ ِ ] (نف مرکب ) اخترگر. منجم : چه زو ایستاده چه رفته ز جای بدیدی بچشم سر اخترگرای . فردوسی . ستاره شمر مرد اخترگرای چنین زد ترا زاختر نیک رای . فردوسی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اخترگرای . [ اَ ت َ گ َ / گ ِ ] (نف مرکب ) اخترگر. منجم : چه زو ایستاده چه رفته ز جای بدیدی بچشم سر اخترگرای . فردوسی . ستاره شمر مرد اخترگرای چنین زد ترا زاختر نیک رای . فردوسی .