اختتام

(اِ تِ) [ ع. ]<BR>۱- (مص م.) به پایان بردن، تمام کردن.<BR>۲- (اِمص.) پایان، ختم، آخرکار.<br>

(اِ تِ) [ ع. ] ۱- (مص م.) به پایان بردن، تمام کردن. ۲- (اِمص.) پایان، ختم، آخرکار.

اختتام . [ اِ ت ِ ] (ع مص ) بپایان بردن . آخر کردن ِ کاری . فرجامیدن . ختم کردن . (تاج المصادر بیهقی ) (زوزنی ) (مؤید الفضلاء). مقابل افتتاح . ◄ (اِ) پایان . ختم . آخر کار. (مؤید الفضلاء).

آخر، انتها، پایان، تمام، ختم، فرجام، نهایت، نهایت (متضاد: آغاز، ابتدا)

به‌پایان رساندن وصال، ورود، حصول، انجام، اتمام، موفقیت انقضا، انقراض، به‌پایان رسیدن

فرجام، پایان