اخاذ
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(اَ خّ) [ ع. ] (ص.) رشوه گیر، باج گیر.<br>
فرهنگ فارسی معین
(اَ خّ) [ ع. ] (ص.) رشوه گیر، باج گیر.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اخاذ. [ اَخ ْ خا ] (ع ص ) بسیار گیرنده . سخت گیرنده .
اخاذ. [ اِ ] (ع اِ) ج ِ اخاذة. جای فراهم آمدن آب باران . آبگیر. آبگیری که در بیابان باشد. پاره ای ازآب سیل که در جائی مانده باشد. تالاب که در بیابان باشد. (غیاث ). ◄ حوض . ◄ زمینی که شخص برای خود یا برای پادشاه جدا کند. ◄ زمینی که امام بکسی دهد و ملک نباشد. ج، اُخُذ.
واژگان فارسی سره واژهدان
زورگیر