اخا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اخا. [ اِ ] (ع صوت ) کلمه ای است که بدان میش را خوانند.
اخا. [ اُخ ْ خا / اُ ] (اِخ ) (کلمه ای است نبطیه ) ناحیه ای از نواحی بصره واقع درمشرق دجله دارای نهرها و قریه ها. (معجم البلدان ).
اخا. [ اُ ] (اِخ ) نام یکی از دختران اردشیر دوم شاهنشاه هخامنشی . (ایران باستان پیرنیا ص ١١٥٨، ١١٦٥، ١١٨٦).