احوی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
احوی . [ اَ وا ] (ع ن تف ) نعت تفضیلی از حوایة و حی ّ. حاوی تر. گِردگیرنده تر. شامل تر.
احوی . [ اَ وا ] (ع ص ) سیاه . سیاه مایل بسبزی . ◄ سرخ مایل بسیاهی . ◄ سیه گونه . گندم گونه . ◄ سیاه لب . سیاه فام لب و جز آن . (زوزنی ) (مهذب الاسماء). کبودوام لب و جز آن . ◄ گیاهی که بسیاهی زند. مؤنث : حَوّاء. ج، حُوّ.