احمد پارینه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
احمدپارینه . [ اَ م َ دِ ن َ / ن ِ ] (ترکیب وصفی، ضمیر مبهم مرکب ) همان کس بی تغییری در خَلق و خُلق . ♦ امثال : من همان احمد پارینه که هستم هستم : گفتمت امسال شوی به ز پار رو که همان احمد پارینه ای . سنائی . توبه ز می کرده بود دل، چو تو ساقی شدی باز همان حال شد احمد پارینه را. امیرخسرو.