احقب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
احقب . [ اَ ق َ ] (ع ص ) خر وحشی که درشکم وی سپیدی باشد، یا تنگ بستنگاه وی سپید باشد. گورخر که تهیگاه او از هر دو سوی سپید باشد. خر دشتی که در شکم او سفیدی بود. مؤنث : حَقْباء. ج، حُقْب .
احقب . [ اَ ق ُ ] (ع اِ) ج ِ حَقب و حُقُب .
احقب . [ اَ ق َ ] (اِخ ) نام یکی ازجنیان که از پیغامبر صلی اﷲ علیه قرآن شنیده است .